Γαρεφαλλάκης: "Η ώρα της δικαιοσύνης για τη διαιτησία"

 

-Την Δευτέρα συζητούνται τα ασφαλιστικά μέτρα της ΕΔΠΕ/ΟΔΠΕ κατά της ΕΠΟ για τις συνδρομές των διαιτητών στις ΕΠΣ

 

Αναλυτικά το σχόλιο του ταμία της ΕΔΠΕ/ΟΔΠΕ Μιχάλη Γαρεφαλλάκη:

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026

Για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια οι νόμιμοι θεσμοί της ελληνικής διαιτησίας βρίσκονται αντιμέτωποι με μια διαρκή και συστηματική προσπάθεια υποβάθμισης του θεσμικού τους ρόλου και περιορισμού της διοικητικής και οικονομικής τους αυτοτέλειας.

Η ΟΔΠΕ-ΕΔΠΕ, η μοναδική αναγνωρισμένη από τον Ν. 2725/1999 ( άρθρο 43α ν.2725/1999) και αναγνώριση από την Γ.Γ.Α. ( με αριθμό μητρώου Λ Α 50)

δευτεροβάθμια αθλητική οργάνωση των διαιτητών ποδοσφαίρου της χώρας, αναγκάστηκε να προσφύγει ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης καταθέτοντας αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά της ΕΠΟ, προκειμένου να προστατεύσει όχι μόνο τα νόμιμα δικαιώματα των 53 Συνδέσμων Διαιτητών Ποδοσφαίρου της χώρας αλλά και την ίδια τη νομιμότητα.

Το ζήτημα είναι ξεκάθαρο.

Η ΕΠΟ, μέσω αποφάσεων και εγκυκλίων που αποστέλλει στις ΕΠΣ, εξακολουθεί να ζητά την είσπραξη χρηματικών ποσών από τους διαιτητές ποδοσφαίρου, είτε με τη μορφή ετήσιων εισφορών είτε με τη μορφή ποσοστών επί των αμοιβών τους.

Όμως οι διαιτητές δεν είναι μέλη των ΕΠΣ.

Οι διαιτητές είναι μέλη των Συνδέσμων Διαιτητών Ποδοσφαίρου (άρθρο 43 του ν.2725/1999,αστικός κώδικας άρθρο 78).

Αυτό δεν αποτελεί ερμηνεία.

Αποτελεί ρητή πρόβλεψη του αθλητικού νόμου.

Οι ΕΠΣ έχουν ως μέλη αποκλειστικά ποδοσφαιρικά σωματεία και όχι φυσικά πρόσωπα.

Παρά ταύτα, η ΕΠΟ εξακολουθεί να εκδίδει αποφάσεις και να αποστέλλει εγκυκλίους προς τις ΕΠΣ, με τις οποίες επιχειρείται η διατήρηση ενός μηχανισμού είσπραξης χρημάτων από πρόσωπα που δεν αποτελούν μέλη των Ενώσεων,επίσης δεν συνεργάζεται με την Γ.Γ.Α. όσον αφορά την χορήγηση βεβαίωση περί διεξαγωγής πρωταθλημάτων στην έδρα των ΕΠΔ προς τους ΣΔΠ για την εγγραφή των στο Μητρώο, σύμφωνα με το άρθρο 43 του ν. 2725/1999,(σχετικό έγγραφο της Γ.Γ.Α αριθμός Πρωτ: 35097/17-12-2025),επίσης αφαρμόζει όλα αυτά τα χρόνια τον Κανονισμό Διαιτησίας ο οποίος δεν έχει την Θεώρηση  από την Γ.Γ.Α. με αποτέλεσμα όλα τα πρωταθλήματα να είναι στον αέρα,αλλά και οι Διοικήσεις ΕΠΟ και ΕΠΣ κινδυνεύουν  να κριθούν εκτυπωτές σύμφωνα μέ το Σύνταγμα και την Νομοθεσία του Κράτους

Ακόμη σοβαρότερο είναι το γεγονός ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει ήδη τοποθετηθεί επανειλημμένα επί παρόμοιων ζητημάτων.

Δικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν σε Βέροια, Λιβαδειά, Σέρρες, Αλεξανδρούπολη,Θεσσαλία Αθήνα Κρήτη,και άλλες περιοχές της χώρας, αναγνώρισαν ότι οι οικονομικές υποχρεώσεις των διαιτητών αφορούν τους νόμιμους Συνδέσμους Διαιτητών και όχι τις ΕΠΣ.

Επίσης η ΕΠΟ δεν τήρησε δικαστική συμφωνία για εγγραφή μεταξύ των δύο προέδρων κων Μπαλτάκου ΕΠΟ και Γιανναδάκη ΕΔΠΕ-ΟΔΠΕ

Οι αποφάσεις αυτές δεν αποτελούν απλές γνώμες.

Αποτελούν κρίσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Αποτελούν δικαστικά δεδομένα τα οποία δεν μπορούν να αγνοούνται.

Και εδώ  υπάρχει σοβαρή ποινή σε όσους δεν εφαρμόζουν δικαστικές αποφάσεις

Κι όμως, παρά την ύπαρξη αυτής της νομολογίας, η ΕΠΟ επέλεξε να συνεχίσει την ίδια πρακτική, εκδίδοντας νέες αποφάσεις και νέες εγκυκλίους που αναπαράγουν το ίδιο ακριβώς καθεστώς.

Εύλογα λοιπόν γεννάται το ερώτημα:

Πόσες ακόμη δικαστικές αποφάσεις απαιτούνται για να γίνει σεβαστό το αυτονόητο;

Πόσες ακόμη δικαστικές κρίσεις πρέπει να εκδοθούν για να αναγνωριστεί ο θεσμικός ρόλος των Συνδέσμων Διαιτητών και της ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ;

Την ίδια στιγμή, οι νόμιμοι θεσμοί της διαιτησίας γίνονται συχνά αποδέκτες δημόσιων επιθέσεων και απαξιωτικών αναφορών.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσαν οι πρόσφατες τοποθετήσεις του Προέδρου της ΕΠΟ στη Γενική Συνέλευση της ΕΠΣ Κυκλάδων, κατά τις οποίες αμφισβητήθηκε η χρησιμότητα και η θεσμική υπόσταση της ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ και των Συνδέσμων (και των διοικούντων με λέξεις συκοφαντίας)  Διαιτητών Ποδοσφαίρου, ενώ παράλληλα εκφράστηκε η πεποίθηση ότι η Πολιτεία θα πεισθεί να μεταβάλει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.

Οι δηλώσεις αυτές προκαλούν εύλογη ανησυχία.

Διότι σε ένα κράτος δικαίου οι νόμοι δεν τροποποιούνται για να θεραπεύσουν εκ των υστέρων πρακτικές των οποίων η νομιμότητα αμφισβητείται.

Οι νόμοι δεν αλλάζουν για να καταργηθούν θεσμοί που η ίδια η Πολιτεία δημιούργησε.

Οι νόμοι αλλάζουν όταν αυτό επιβάλλεται από το δημόσιο συμφέρον και όχι από επιμέρους διοικητικές σκοπιμότητες.

Η ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ εκφράζει επίσης την έντονη ανησυχία της για τις συνεχείς πιέσεις που, σύμφωνα με δημόσιες τοποθετήσεις και ενέργειες παραγόντων του ποδοσφαίρου, ασκούνται προς την Πολιτεία με σκοπό την τροποποίηση των άρθρων 43 και 43Α του Ν. 2725/1999.

Πρόκειται για διατάξεις που αποτελούν το θεμέλιο της οργανωμένης διαιτησίας στην Ελλάδα.

Πρόκειται για διατάξεις που αναγνωρίζουν την ύπαρξη των Συνδέσμων Διαιτητών και της Ομοσπονδίας τους.

Πρόκειται για διατάξεις που κατοχυρώνουν τη διοικητική και οικονομική τους αυτοτέλεια.

Δεν είναι τυχαίο ότι επί χρόνια καταβάλλεται προσπάθεια περιορισμού ή παραγκωνισμού των θεσμών αυτών.

Η ύπαρξη ανεξάρτητων θεσμών διαιτησίας αποτελεί εγγύηση δημοκρατίας, διαφάνειας και λογοδοσίας.

Αντίθετα, η συγκέντρωση όλων των εξουσιών σε ένα κέντρο λήψης αποφάσεων δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς για τη θεσμική ισορροπία που οφείλει να διέπει το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Για χρόνια οι διαιτητές της χώρας παρακολουθούν να αναπτύσσονται μηχανισμοί και πρακτικές που οδηγούν στην περιθωριοποίηση των θεσμικών τους εκπροσώπων.

Για χρόνια επιχειρείται να καλλιεργηθεί η αντίληψη ότι οι ΣΔΠ και η ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ αποτελούν εμπόδιο.

Η αλήθεια είναι ακριβώς η αντίθετη.

Οι Σύνδεσμοι Διαιτητών και η ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ αποτελούν τους ιστορικούς και νόμιμους θεσμούς που δημιούργησαν, εκπαίδευσαν, στήριξαν και ανέδειξαν γενιές Ελλήνων διαιτητών.

Η προσφυγή στη Δικαιοσύνη δεν αποτελεί πράξη αντιπαράθεσης.

Αποτελεί πράξη ευθύνης.

Αποτελεί πράξη θεσμικής αυτοπροστασίας.

Αποτελεί πράξη υπεράσπισης της νομιμότητας απέναντι σε κάθε προσπάθεια παράκαμψης του νόμου.

Η υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δεν αφορά μόνο οικονομικά ζητήματα.

Αφορά τον σεβασμό των νόμων της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Αφορά τον σεβασμό των δικαστικών αποφάσεων.

Αφορά την προστασία της θεσμικής ανεξαρτησίας της διαιτησίας.

Αφορά το δικαίωμα των διαιτητών να εκπροσωπούνται από τους φορείς που ορίζει ο νόμος και όχι από εκείνους που κάποιοι επιθυμούν να επιβάλουν.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια οι νόμιμοι θεσμοί της ελληνικής διαιτησίας βρίσκονται αντιμέτωποι με μια διαρκή και συστηματική προσπάθεια υποβάθμισης του θεσμικού τους ρόλου και περιορισμού της διοικητικής και οικονομικής τους αυτοτέλειας.

Η ΕΔΠΕ–ΟΔΠΕ, η μοναδική αναγνωρισμένη από τον Ν. 2725/1999 δευτεροβάθμια αθλητική οργάνωση των διαιτητών ποδοσφαίρου της χώρας, αναγκάστηκε να προσφύγει ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης καταθέτοντας αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά της ΕΠΟ, προκειμένου να προστατεύσει όχι μόνο τα νόμιμα δικαιώματα των 53 Συνδέσμων Διαιτητών Ποδοσφαίρου της χώρας αλλά και την ίδια τη νομιμότητα.

Το ζήτημα είναι ξεκάθαρο.

Η ΕΠΟ, μέσω αποφάσεων και εγκυκλίων που αποστέλλει στις ΕΠΣ, εξακολουθεί να ζητά την είσπραξη χρηματικών ποσών από τους διαιτητές ποδοσφαίρου, είτε με τη μορφή ετήσιων εισφορών είτε με τη μορφή ποσοστών επί των αμοιβών τους.

Όμως οι διαιτητές δεν είναι μέλη των ΕΠΣ.

Οι διαιτητές είναι μέλη των Συνδέσμων Διαιτητών Ποδοσφαίρου.

Αυτό δεν αποτελεί ερμηνεία.

Αποτελεί ρητή πρόβλεψη του αθλητικού νόμου.

Οι ΕΠΣ έχουν ως μέλη αποκλειστικά ποδοσφαιρικά σωματεία και όχι φυσικά πρόσωπα.

Παρά ταύτα, η ΕΠΟ εξακολουθεί να εκδίδει αποφάσεις και να αποστέλλει εγκυκλίους προς τις ΕΠΣ, με τις οποίες επιχειρείται η διατήρηση ενός μηχανισμού είσπραξης χρημάτων από πρόσωπα που δεν αποτελούν μέλη των Ενώσεων.

Ακόμη σοβαρότερο είναι το γεγονός ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει ήδη τοποθετηθεί επανειλημμένα επί παρόμοιων ζητημάτων.

Δικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν σε Βέροια, Λιβαδειά, Σέρρες, Αλεξανδρούπολη, Αθήνα και άλλες περιοχές της χώρας αναγνώρισαν ότι οι οικονομικές υποχρεώσεις των διαιτητών αφορούν τους νόμιμους Συνδέσμους Διαιτητών και όχι τις ΕΠΣ.

Οι αποφάσεις αυτές δεν αποτελούν απλές γνώμες.

Αποτελούν κρίσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Αποτελούν δικαστικά δεδομένα τα οποία δεν μπορούν να αγνοούνται.

Κι όμως, παρά την ύπαρξη αυτής της νομολογίας, η ΕΠΟ επέλεξε να συνεχίσει την ίδια πρακτική, εκδίδοντας νέες αποφάσεις και νέες εγκυκλίους που αναπαράγουν το ίδιο ακριβώς καθεστώς.

Εύλογα λοιπόν γεννάται το ερώτημα:

Πόσες ακόμη δικαστικές αποφάσεις απαιτούνται για να γίνει σεβαστό το αυτονόητο;

Πόσες ακόμη δικαστικές κρίσεις πρέπει να εκδοθούν για να αναγνωριστεί ο θεσμικός ρόλος των Συνδέσμων Διαιτητών και της ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ;

Την ίδια στιγμή, οι νόμιμοι θεσμοί της διαιτησίας γίνονται συχνά αποδέκτες δημόσιων επιθέσεων και απαξιωτικών αναφορών.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσαν οι πρόσφατες τοποθετήσεις του Προέδρου της ΕΠΟ στη Γενική Συνέλευση της ΕΠΣ Κυκλάδων, κατά τις οποίες αμφισβητήθηκε η χρησιμότητα και η θεσμική υπόσταση της ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ και των Συνδέσμων Διαιτητών Ποδοσφαίρου, ενώ παράλληλα εκφράστηκε η πεποίθηση ότι η Πολιτεία θα πεισθεί να μεταβάλει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.

Οι δηλώσεις αυτές προκαλούν εύλογη ανησυχία

.

Διότι σε ένα κράτος δικαίου οι νόμοι δεν τροποποιούνται για να θεραπεύσουν εκ των υστέρων πρακτικές των οποίων η νομιμότητα αμφισβητείται.

Οι νόμοι δεν αλλάζουν για να καταργηθούν θεσμοί που η ίδια η Πολιτεία δημιούργησε.

Οι νόμοι αλλάζουν όταν αυτό επιβάλλεται από το δημόσιο συμφέρον και όχι από επιμέρους διοικητικές σκοπιμότητες.

Η ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ εκφράζει επίσης την έντονη ανησυχία της για τις συνεχείς πιέσεις που, σύμφωνα με δημόσιες τοποθετήσεις και ενέργειες παραγόντων του ποδοσφαίρου, ασκούνται προς την Πολιτεία με σκοπό την τροποποίηση των άρθρων 43 και 43α του Ν. 2725/1999.

Πρόκειται για διατάξεις που αποτελούν το θεμέλιο της οργανωμένης διαιτησίας στην Ελλάδα.

Πρόκειται για διατάξεις που αναγνωρίζουν την ύπαρξη των Συνδέσμων Διαιτητών και της Ομοσπονδίας τους.

Πρόκειται για διατάξεις που κατοχυρώνουν τη διοικητική και οικονομική τους αυτοτέλεια.

Δεν είναι τυχαίο ότι επί χρόνια καταβάλλεται προσπάθεια περιορισμού ή παραγκωνισμού των θεσμών αυτών.

Η ύπαρξη ανεξάρτητων θεσμών διαιτησίας αποτελεί εγγύηση δημοκρατίας, διαφάνειας και λογοδοσίας.

Αντίθετα, η συγκέντρωση όλων των εξουσιών σε ένα κέντρο λήψης αποφάσεων δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς για τη θεσμική ισορροπία που οφείλει να διέπει το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Για χρόνια οι διαιτητές της χώρας παρακολουθούν να αναπτύσσονται μηχανισμοί και πρακτικές που οδηγούν στην περιθωριοποίηση των θεσμικών τους εκπροσώπων.

Για χρόνια επιχειρείται να καλλιεργηθεί η αντίληψη ότι οι ΣΔΠ και η ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ αποτελούν εμπόδιο.

Η αλήθεια είναι ακριβώς η αντίθετη.

Οι Σύνδεσμοι Διαιτητών και η ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ αποτελούν τους ιστορικούς και νόμιμους θεσμούς που δημιούργησαν, εκπαίδευσαν, στήριξαν και ανέδειξαν γενιές Ελλήνων διαιτητών.

Η προσφυγή στη Δικαιοσύνη δεν αποτελεί πράξη αντιπαράθεσης.

Αποτελεί πράξη ευθύνης.

Αποτελεί πράξη θεσμικής αυτοπροστασίας,

Αποτελεί πράξη υπεράσπισης της νομιμότητας απέναντι σε κάθε προσπάθεια παράκαμψης του νόμου.

Η υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δεν αφορά μόνο οικονομικά ζητήματα.

Αφορά τον σεβασμό των νόμων της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Αφορά τον σεβασμό των δικαστικών αποφάσεων.

Αφορά την προστασία της θεσμικής ανεξαρτησίας της διαιτησίας.

Αφορά το δικαίωμα των διαιτητών να εκπροσωπούνται από τους φορείς που ορίζει ο νόμος και όχι από εκείνους που κάποιοι επιθυμούν να επιβάλουν.

ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΜΙΛΗΣΕΙ

Η υπόθεση που θα συζητηθεί ενώπιον του αρμοδίου Δικαστηρίου δεν αποτελεί ένα πρωτόγνωρο νομικό ζήτημα.

Η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει ήδη αποφανθεί επανειλημμένως ότι οι διαιτητές είναι μέλη των Συνδέσμων Διαιτητών Ποδοσφαίρου και όχι των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (ΕΠΣ), ενώ οι οικονομικές τους υποχρεώσεις συνδέονται με τα σωματεία στα οποία ανήκουν και όχι με φορείς των οποίων δεν αποτελούν μέλη.

Για τον λόγο αυτό εκδόθηκαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες δικαστικές αποφάσεις:

• 2305/2005 Μονομελές Πρωτοδικείο Βεροίας

• 29/2004 Ειρηνοδικείο Βεροίας.

• 30/2004 Ειρηνοδικείο Βεροίας

• 31/2004 Ειρηνοδικείο Βεροίας

• 32/2004 Ειρηνοδικείο Βεροίας

• 46/2011 Ειρηνοδικείο Τρικάλων

• 20/2015 Ειρηνοδικείο Λιβαδειάς

• 169/2016 Ειρηνοδικείο Λιβαδειάς

• 31/2020 Ειρηνοδικείο Λιβαδειάς

• 33/2022 Μονομελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς

• 26/2023 Ειρηνοδικείο Σερρών

• 297/2023 Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών

• 34/2013 Ειρηνοδικείο Αλεξανδρούπολης

• 3/2020 Ειρηνοδικείο Αθηνών

Οι αποφάσεις αυτές δικαίωσαν τους Συνδέσμους Διαιτητών Ποδοσφαίρου και αναγνώρισαν ότι οι διαιτητές όφειλαν να καταβάλλουν τις συνδρομές και τις οικονομικές υποχρεώσεις τους στους νόμιμους Συνδέσμους τους και όχι στις ΕΠΣ.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι υπ' αριθμ. 20/2015 και 31/2020 αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Λιβαδειάς, με τις οποίες διαιτητές υποχρεώθηκαν να καταβάλουν στον Σύνδεσμο Διαιτητών Ποδοσφαίρου Βοιωτίας ποσά που είχαν καταβάλει στην ΕΠΣ Βοιωτίας, διότι το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υφίστατο νομικός δεσμός μεταξύ των διαιτητών και της ΕΠΣ.

Οι αποφάσεις αυτές δεν είναι πολιτικές τοποθετήσεις.

Δεν είναι προσωπικές απόψεις.

Δεν είναι ανακοινώσεις φορέων.

Είναι αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Και σε ένα κράτος δικαίου οι δικαστικές αποφάσεις γίνονται σεβαστές από όλους

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΝΟΜΩ

Η συνέχιση της εφαρμογής εγκυκλίων και αποφάσεων που αντίκεινται στα άρθρα 43 και 43Α του Ν. 2725/1999 δημιουργεί σοβαρό ζήτημα νομιμότητας.

Το άρθρο 12 του Συντάγματος προστατεύει την ελευθερία των σωματείων.

Το άρθρο 25 επιβάλλει την αρχή του κράτους δικαίου.

Το άρθρο 26 κατοχυρώνει τη λειτουργία των θεσμών σύμφωνα με τον νόμο.

Το άρθρο 87 διασφαλίζει την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.

Το άρθρο 93 παρ. 4 επιβάλλει τη μη εφαρμογή πράξεων που αντίκεινται στο Σύνταγμα και στον νόμο.

Παράλληλα, το άρθρο 78 του Αστικού Κώδικα προβλέπει ότι τα σωματεία διοικούνται σύμφωνα με τον νόμο και το καταστατικό τους και όχι σύμφωνα με αποφάσεις τρίτων φορέων.

Συνεπώς, καμία εγκύκλιος της ΕΠΟ, καμία απόφαση ΕΠΣ και κανένας Κανονισμός Διαιτησίας δεν μπορεί να υπερισχύσει του Συντάγματος, του Ν. 2725/1999 και των δικαστικών αποφάσεων που έχουν ήδη εκδοθεί.

ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ

Τη Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026 δεν δικάζονται μόνο ασφαλιστικά μέτρα.

Δικάζεται ο σεβασμός στο Σύνταγμα.

Δικάζεται η εφαρμογή των άρθρων 43, 43α και 44 του Ν. 2725/1999.

Δικάζεται η ισχύς των δικαστικών αποφάσεων που επί είκοσι χρόνια δικαιώνουν τους Συνδέσμους Διαιτητών Ποδοσφαίρου.

Δικάζεται αν στο ελληνικό ποδόσφαιρο θα εφαρμόζεται ο νόμος ή η αυθαίρετη εξουσία.

Όπως δίδασκε ο Σόλων:

«Ευνομία πάντα κόσμον και αρμονίαν παρέχει.»

(Η νομιμότητα φέρνει τάξη και αρμονία στα πάντα.)

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Η ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ επέλεξε τον δύσκολο δρόμο.

Τον δρόμο της νομιμότητας.

Τον δρόμο της διαφάνειας.

Τον δρόμο της δικαστικής προστασίας.

Διότι όταν επί σειρά ετών εκδίδονται αποφάσεις και εγκύκλιοι που επιχειρούν να διατηρήσουν ένα καθεστώς οικονομικών επιβαρύνσεων χωρίς σαφή νομοθετική βάση, όταν αγνοούνται επανειλημμένα δικαστικές αποφάσεις που έχουν δικαιώσει Συνδέσμους Διαιτητών ανά την Ελλάδα, όταν ασκούνται δημόσιες πιέσεις προς την Πολιτεία για την τροποποίηση διατάξεων που κατοχυρώνουν τη θεσμική ύπαρξη των διαιτητών και των συλλογικών τους οργάνων, τότε η προσφυγή στη Δικαιοσύνη δεν αποτελεί επιλογή αλλά θεσμικό καθήκον.

Οι Έλληνες διαιτητές δικαιούνται να γνωρίζουν ποιοι και γιατί επιδιώκουν την αποδυνάμωση των νόμιμων θεσμών τους.

Δικαιούνται να γνωρίζουν γιατί επί δεκαετίες επιχειρείται η οικονομική και διοικητική εξάρτηση των Συνδέσμων Διαιτητών.

Δικαιούνται να γνωρίζουν ποιοι επιθυμούν την κατάργηση ή την αλλοίωση των άρθρων 43 και 43α του Ν. 2725/1999, τα οποία αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της οργανωμένης ελληνικής διαιτησίας.

Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο τις εισφορές ή τα ποσοστά που παρανόμως επιχειρείται να εισπραχθούν.

Αφορά το ίδιο το μέλλον της ελληνικής διαιτησίας.

Αφορά την προστασία των θεσμών από κάθε μορφή αυθαιρεσίας.

Αφορά την υπεράσπιση της νομιμότητας απέναντι σε μηχανισμούς, πρακτικές και παρασκηνιακές παρεμβάσεις που επί χρόνια λειτουργούν εις βάρος των Ελλήνων διαιτητών και των νόμιμων εκπροσώπων τους.

Η Ελληνική Δικαιοσύνη καλείται πλέον να δώσει μία οριστική απάντηση.

Να κρίνει εάν οι νόμοι της Ελληνικής Δημοκρατίας εφαρμόζονται για όλους.

Να κρίνει εάν οι δικαστικές αποφάσεις γίνονται σεβαστές.

Να κρίνει εάν οι θεσμοί που αναγνωρίζει η Πολιτεία μπορούν να λειτουργούν ελεύθερα και ανεξάρτητα ή εάν θα συνεχίσουν να αποτελούν στόχο διαρκών παρεμβάσεων και αμφισβητήσεων.

Η ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ δεν ζητά προνόμια.

Ζητά την εφαρμογή του νόμου.

Δεν ζητά εξαιρέσεις.

Ζητά ισονομία.

Δεν ζητά αντιπαραθέσεις.

Ζητά σεβασμό στη νομιμότητα, στους θεσμούς και στις αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Τώρα τον λόγο έχει η Ελληνική Δικαιοσύνη.

Και η απόφασή της θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για το μέλλον της ελληνικής διαιτησίας και για το κατά πόσο το κράτος δικαίου εφαρμόζεται χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς σκοπιμότητες.

Η ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ προσέρχεται ενώπιον της Δικαιοσύνης με πίστη στους θεσμούς, στο Σύνταγμα και στους νόμους της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Τώρα τον λόγο έχει η Ελληνική Δικαιοσύνη.

 

Γαρεφαλλάκης Μιχάλης

Πρόεδρος & Ταμίας ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ

Πρώην Διεθνής Βοηθός Διαιτητή

Πρώην Πρόεδρος ΣΔΠ Ηρακλείου

Καθηγητής Διαιτησίας