-«Οι θεσμοί δεν χτίστηκαν για να υπηρετούν πρόσωπα. Τα πρόσωπα υπάρχουν για να υπηρετούν τους θεσμούς.»
Του Μιχάλη Γαρεφαλλάκη
Πρώην Προέδρου ΣΔΠ Ηρακλείου
Μέλους Δ.Σ. ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ
«Υπάρχουν στιγμές που η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα.
Είναι συνενοχή.
Και δυστυχώς, όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα γύρω από
τις αξιολογήσεις διαιτητών, παρατηρητών και εκπαιδευτών δημιουργούν εύλογα
ερωτήματα για τη στάση που τηρεί ο ιστορικός ΣΔΠ Ηρακλείου.
Ένας Σύνδεσμος που πρωτοστάτησε στους αγώνες της ελληνικής
διαιτησίας.
Ένας Σύνδεσμος που δεν δίσταζε να συγκρουστεί με κέντρα
εξουσίας όταν καταπατούνταν η νομιμότητα.
Ένας Σύνδεσμος που υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ και
αποτέλεσε διαχρονικά θεματοφύλακα της ανεξαρτησίας των διαιτητών.
Σήμερα όμως τι συμβαίνει;
Γιατί δεν ακούγεται η φωνή του;
Γιατί δεν ενημερώνονται τα μέλη του;
Γιατί δεν διεκδικεί αυτά που δικαιούνται οι διαιτητές του
Ηρακλείου;
Σύμφωνα με τα άρθρα 43 και 43α του Ν. 2725/1999, οι
Σύνδεσμοι Διαιτητών δεν είναι παραρτήματα ούτε των ΕΠΣ ούτε της ΕΠΟ.
Είναι ανεξάρτητα αθλητικά σωματεία με δική τους νομική
προσωπικότητα, δική τους διοίκηση, δικά τους δικαιώματα και συγκεκριμένη
θεσμική αποστολή.
Το άρθρο 12 του Συντάγματος προστατεύει την ελεύθερη
λειτουργία των σωματείων.
Το άρθρο 25 του Συντάγματος επιβάλλει τον σεβασμό της
νομιμότητας και της θεσμικής τάξης.
Το άρθρο 78 του Αστικού Κώδικα προστατεύει την αυτοδιοίκηση
των σωματείων από κάθε εξωθεσμική παρέμβαση.
Και όμως, σήμερα πολλοί διαιτητές αναρωτιούνται:
Ποια ήταν η επίσημη πρόταση του ΣΔΠ Ηρακλείου για τους
πίνακες αξιολόγησης;
Πότε συνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο για να καθορίσει τις
θέσεις του;
Ποια κριτήρια χρησιμοποιήθηκαν;
Ποιοι υποστηρίχθηκαν και ποιοι εγκαταλείφθηκαν;
Ποια μέριμνα υπήρξε για τους διαιτητές της Γ΄ Εθνικής που
περίμεναν την ευκαιρία να προχωρήσουν;
Διότι οι πίνακες δεν είναι απλώς ονόματα.
Είναι καριέρες.
Είναι κόποι ετών.
Είναι θυσίες ανθρώπων που αφιέρωσαν χρόνο,
χρήμα και προσωπική
ζωή για να υπηρετήσουν τη διαιτησία.
Και όταν ένας ολόκληρος Σύνδεσμος εμφανίζεται χωρίς ισχυρή
εκπροσώπηση και χωρίς εμφανή διεκδίκηση των συμφερόντων των μελών του, τότε
γεννιούνται ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις.
Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι οι πίνακες.
Είναι η σιωπή.
Διότι η σιωπή γεννά υποψίες.
Η σιωπή καλλιεργεί την απαξίωση.
Η σιωπή αποθαρρύνει τους νέους διαιτητές.
Η σιωπή απομακρύνει τα μέλη από τον Σύνδεσμό τους.
Ακόμη περισσότερο όταν στην ποδοσφαιρική πυραμίδα υπάρχουν
πρόσωπα με ισχυρή επιρροή, θεσμική δύναμη και καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις.
Ακριβώς γι’ αυτό ο ΣΔΠ Ηρακλείου όφειλε να είναι μπροστά.
Όχι πίσω.
Όρθιος.
Όχι σιωπηλός.
Αγωνιστικός.
Όχι φοβισμένος.
Η ιστορία του ΣΔΠ Ηρακλείου δεν γράφτηκε από ανθρώπους που
περίμεναν οδηγίες.
Γράφτηκε από ανθρώπους που υπερασπίστηκαν αρχές.
Που συγκρούστηκαν όταν έπρεπε.
Που δεν διαπραγματεύθηκαν την αξιοπρέπειά τους.
Που δεν παρέδωσαν την αυτονομία του Συνδέσμου σε κανέναν.
Σήμερα λοιπόν το ερώτημα είναι απλό:
Θα συνεχίσει ο ΣΔΠ Ηρακλείου να αποτελεί θεσμικό πυλώνα της
ελληνικής διαιτησίας ή θα μετατραπεί σε σιωπηλό παρατηρητή των εξελίξεων;
Η απάντηση δεν αφορά μόνο το σημερινό Διοικητικό Συμβούλιο.
Αφορά το μέλλον ολόκληρης της διαιτησίας του Ηρακλείου.
Ως πρώην Πρόεδρος του ΣΔΠ Ηρακλείου και ως μέλος της
ΟΔΠΕ–ΕΔΠΕ δεν μπορώ να συμβιβαστώ με την αδράνεια.
Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ένας ιστορικός Σύνδεσμος θα περιοριστεί
στον ρόλο του θεατή.
Οφείλουμε να υπερασπιστούμε τη νομιμότητα.
Οφείλουμε να υπερασπιστούμε την αξιοκρατία.
Οφείλουμε να υπερασπιστούμε τον θεσμό.
Και αν κάποιοι ενοχληθούν από αυτά τα ερωτήματα, τόσο το
χειρότερο για εκείνους.
Γιατί οι θεσμοί δεν χτίστηκαν για να υπηρετούν πρόσωπα.
Τα πρόσωπα υπάρχουν για να υπηρετούν τους θεσμούς.
«Όταν οι θεσμοί σιωπούν, οι αυθαιρεσίες δυναμώνουν.
Όταν οι πολίτες και τα μέλη των σωματείων σιωπούν, οι θεσμοί
πεθαίνουν.
Οι θεσμοί δεν χτίστηκαν για να υπηρετούν πρόσωπα.
Τα πρόσωπα υπάρχουν για να υπηρετούν τους θεσμούς.
Ο ΣΔΠ Ηρακλείου δεν γεννήθηκε για να σιωπά
Με Θεσμική Εκτίμηση
Γαρεφαλάκης Μιχάλης
Πρόεδρος Δημοσίων Σχέσεων & Ταμίας της ΟΔΠΕ-ΕΔΠΕ
Πρώην Πρόεδρος ΣΔΠ Ηρακλείου
Καθηγητής Διαιτησίας»
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου